San Gil

Drie bussen en 21u later kwamen we aan op onze volgende bestemming: San Gil. Dit stadje staat bekend als het walhalla voor de avonturiers. Op elke hoek van de straat vind je een activiteitenbureau waar je kan inschrijven voor rafting, hydrospeed, caving, paragliding, bungeejumpen,…

Wat ons verblijf betreft hadden we onszelf getrakteerd op wat luxe: een hotel met grote kamers, airco, zwembad, sauna, jacuzzi,… Na drie dagen in de bergen was dit meer dan welkom! Na de lange busrit hadden we er ook voor gekozen om 4 nachten te blijven, een record!

Op de planning:

– zaterdag: aankomst in het hotel, verfrissing zoeken in het zwembad en de stad gaan ontdekken. Niet de meest bijzondere stad. Veel winkels, activiteitenbureaus en vooral heel steile straten!

• 

• 

• 

– zondag: rafting. We hadden keuze tussen twee verschillende raftings: (iets rustigere) rafting op de rio Fonce met versnellingen tot niveau drie en een (meer uitdagende) rafting op de rio Suárez met versnellingen tot niveau vijf. Vijf is het hoogste niveau voor rafting wereldwijd. Er bestaat ook een niveau zes maar dat is enkel voor Java is. Rarara welke rafting hebben wij gekozen? Die niveaus vijf wilden wij wel eens van dichtbij zien! 😉 Met een beetje schrik zijn we de uitdaging aangegaan. Samen met twee andere Belgen deelden we onze Belgische boot. Na een korte oefening van wat te doen als je uit de boot valt ed kon het avontuur beginnen. Al snel konden we wat we geoefend hadden in praktijk omzetten want onze boot kwam verkeerd aan in de niveau 2/3 versnelling waardoor onze boot was gekanteld en iedereen overboord was. Gelukkig hadden we goed opgelet bij de oefening en raakten we allemaal heelhuids terug in de boot! De schrik zat er nu wel in. Als we hier al uit de boot vliegen, wat wordt dat bij een niveau 5 versnelling? Het is gelukkig bij die ene keer gebleven. Bij het vervolg van de tocht gierde de adrenaline door ons lijf en hebben we ten volle genoten van het avontuur. Dit zullen we niet snel vergeten!

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Maandag: bezoek aan Barichara, wandeling naar Guané via de camino real. Moest je je afvragen wat een camino real is, het is een pad gemaakt uit grote stenen, niet het meest gemakkelijke pad om op te stappen dus 😉 Deze uitstap werd online en in reisboeken beschreven als zeer mooi en indrukwekkend. Een beetje overroepen volgens mij. Het was mooi, zeker het uitzicht op de vallei. Het pad was echter veel van hetzelfde en het was vooral heel warm!

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Dinsdag: ons hart was ondertussen bekomen van ons raftingavontuur, dus tijd voor een volgend avontuur: paragliden boven de Chicamocha Canyon. Voor mij de eerste keer, voor Arnout de tweede keer. Toch had ik hier (op voorhand) minder schrik voor als voor de rafting, wellicht omdat er van ons niet meer verwacht wordt dan enkel zitten 😉 We hadden ook van verschillende andere toeristen gehoord dat het zalig was. Toch was ik de dag zelf al veel minder gerust omdat ik niet goed wist wat ze ging gebeuren. Wanneer de eerste poging tot vertrekken mislukte sloeg de schrik mij wel even om het hart. Gelukkig ging de tweede start wel goed en al snel voelde ik me best wel veilig zo hoog in de lucht. We genoten van het prachtige uitzicht op de canyon. Het is trouwens de tweede grootste canyon van de wereld. Enkel de Grand canyon is groter! Na 25 minuten in de lucht werd ik toch wat misselijk en was ik blij dat ik terug met beide benen op de grond stond 🙂 Een heel fijne ervaring!
En na afloop gingen we nog even zwemmen in natural pools om af te koelen en te bekomen.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

•