Las pequeñas historias – 3

Frieten met patatten met puree en kroketten

Urbanus zei deze titel ooit in één van zijn eerste zaalshows. Ze aten thuis ‘frieten met patatten met puree en kroketten’. Ik vind het nog steeds hilarisch en heb er hier al veel om moeten lachen. Waarom? Wel, de Colombiaanse keuken doet er me telkens opnieuw aan terugdenken. Hier is het dan niet zozeer de vier aardappelvormen, maar wel iets soortgelijk. Waaruit bestaat een standaardmaaltijd in Colombia:

• Rijst
• Bonen
• Platana (een soort banaan die moet gebakken, of nog beter, gefrituurd worden)
• Een stuk vlees: varken, rund of kip.
• Soms is er ook keus uit een groente. Dit blijkt dan vaak aardappel of yuca (iets dat op aardappel lijkt) te zijn.

Lekker gevarieerd dus en vergelijkbaar met de sketch van Urbanus. En telkens je in een restaurant naar de lunchmenu, of menu del dia, vraagt, dan krijg je dit antwoord: ‘vandaag hebben we ofwel rundsvlees, ofwel varkensvlees, of kip. Hierbij krijg je rijst, bonen, platana en yuca.’ Lekker veel keuze alweer, want je kan het vlees kiezen. En zoveel groenten alweer. Vaak wordt er ook een soep als voorgerecht voorzien, en dat is dan bij voorkeur op basis van aardappelen. Uiteraard…
Het nationaal gerecht is Bandeja Paisa: bonen, rijst, platana, gefrituurd keihard spek (vooral het vet eigenlijk), gebakken gehakt, een gebakken ei, een worst en een arepa. Een arepa is één van die andere Colombiaanse tradities waarmee ze je rond de oren slaan bij het ontbijt: een soort droge maiskoek die naar niets smaakt. Heel af en toe is het lekker klaargemaakt met wat saus, maar vaak krijg je het met moeite binnen, zeker ’s morgens vroeg.

Vreemd toch, dat een land waarin je zoveel fruit vindt, en je ook veel groenten zou kunnen kweken, zo weinig groenten en fruit voorziet op restaurant.
Als je in Colombia de kans krijgt om te genieten van lekkere internationale keuken: grijp ze! Niet twijfelen! Tenzij je graag geconstipeerd raakt.

Het land van de koffie

Colombia staat gekend voor zijn koffieplantages en dus zijn koffie. Je zou dus verwachten dat je overal heerlijke koffie kan drinken. Fout!
In de Zona Cafetera vind je vaak wel heerlijke koffie, al moet je toch wat zoeken. Maar in de rest van het land krijg je vaak flauwe koffie, die niet eens Colombiaans is. Hoe kan dit?
Een gids vertelde ons dat de meeste koffie geëxporteerd wordt. Enkel in de koffiezone vind je wel nog lokale koffie. In de rest van Colombia drink je goedkopere, geïmporteerde koffie uit o.a. Vietnam. Globalisatie dus! De wereld is daadwerkelijk om zeep.

Mangomangomangopapitaspapitas

Het belangrijkste vervoermiddel in Colombia, en eigenlijk heel Zuid-Amerika, is de bus. Er zijn heel vele lange afstandsbussen en we vinden het over het algemeen best wel leuk om een bus te nemen. Het enige verschijnsel dat wat op de zenuwen werkt, zijn de soms onbegrijpelijk lange tussenstoppen die zo’n bus maakt, vaak in een klein dorp. En dan komen de verkopers aan boord. Soms stopt een bus ook even om snel een verkoper aan boord te laten. Die rijdt dan enkele minuten mee, stapt wat later af en neemt dan een andere bus terug om daarop ook proberen te verkopen. Maar het leuke is, ze verkopen allemaal hetzelfde. Er zijn drie types:
– de ‘mangomangomangomango’-mannen: zij komen aan boord en roepen twintig keer snel ‘mango’. Ik vermoed dat zij mango verkopen, en dat ze denken dat ze meer kans maken als ze dit de hele tijd blijven ratelen. Het zal maar gebeuren dat we het de eerste 19 keer niet verstaan hebben
– ‘papitaspapitaspapitas’: zij verkopen chips. Soms hebben ze chips en mango, dan wordt het ‘mangomangomangopapitaspapitaspapitasmangomangomango’. Deze mannen brengen steeds weer een glimlach als ze me voorbij lopen, me aankijken en dan nog eens vragen: ‘Mango?’. Aaah, je verkoopt mango. Zeg dat dan…
– zangers: twee mannen springen op de bus, de ene heeft een klein mobiel luidsprekertje bij. Ee beat start, en de andere begint in de gang van bus te rappen in het Spaans, terwijl de bus op volle snelheid verder raast. Dit vind ik nog de leukste soort, al is er wel heel wisselende kwaliteit. Maar deze halen toch het meeste geld binnen. Dit zijn de enige echte Tourist LeMC’s!

Voorstekerij

Al meermaals waren we slachtoffer van ongegeneerde voorstekerij van de bovenste plank. Toeristen worden soms gewoon genegeerd door Colombianen. Alsof we lucht zijn.
Een voorbeeld. We staan aan te schuiven bij de apotheker. Het duurt even, maar het is eindelijk aan ons. Op dat moment komt een dame binnen, die loopt langs ons en vraagt iets aan de apotheker. Ze krijgt meteen wat ze vraagt. En wij staan daar, verbaasd naar de dame te kijken, die doet alsof er niets aan de hand is. Ik maak een verontwaardigd handgebaar, maar ook daar wordt geen aandacht aan besteed. Ik begin dan maar even te lachen en kijk naar Elke, die ook met verbaasde blik het tafereel bekijkt.
Hetzelfde gebeurde al meermaals in winkels en supermarkten, de metro,… En ook eens in de luchthaven, toen iemand gewoonweg een hele rij negeert en naar de balie stapt met zijn koffer. En ze bedienen hem dan nog ook. Hij draait zich om en steekt zijn duim op. Are you kidding me? Een redelijk boertig fenomeen, weinig respectvol voor elkaar.