Medellin en Guatapé

Medellin

Volgende halte van de reis: Medellin. Een van de grootste steden in Colombia. Een tussenstop die bijna elke toerist in Colombia maakt. Hoewel we niet aan onze reis begonnen zijn met als doel veel steden te bezoeken, wilden we Medellin toch een kans geven. Op booking.com vonden we een goede deal. Na de vele hostels een hotel met ruime kamers, goede douche, spic en span infrastructuur,… Dit alles voor de prijs van een hostel. Dit konden we niet laten schieten 🙂 Hoewel we ons een beetje underdressed voelden op onze wandelschoenen en met onze trekrugzak, hebben we meer dan genoten van ons goede bedje.

Van andere toeristen hadden we gehoord dat de tours door de stad zeer de moeite waard waren. Ze namen je mee langsheen de belangrijkste plaatsen en vertelden over het verleden en het heden van Medellin. Helaas kon je deze tours enkel maken op weekdagen. Geen tour voor ons dus. In plaats daarvan hebben we een bezoek gebracht aan het Arvi Park. De inwoners van Medellin zoeken dit park (dat zich op de top van de berg boven Medellin bevindt) op om de drukte van de stad te ontvluchten. De reis ernaartoe bleek achteraf bekeken meer de moeite waard dan het park zelf. Medellin heeft als enige stad in Colombia een heel metronetwerk, bestaande uit 2 soorten trams, bussen en zelfs 2 kabelbanen. 2 metro’s en 2 kabelbanen later stonden we dus boven op de berg aan het park. Het park was niet echt wat we in gedachten hadden. Je kon er wandelen, maar enkel met een gids die veel geld vroeg en die er in slaagt 2 uur over 2 km te stappen. Verder veel restaurants en eetkraampjes aan de kant van de weg. Om toch niet voor niets zo’n reis gemaakt te hebben besloten we om ‘illegaal’ een wandeling te maken, zonder gids. Via de GPS vonden we een pad. Dit pad ging voornamelijk door bossen, je waande je eerder in de Ardennen dan in Colombia. Het park was misschien niet meteen wat we ervan verwacht hadden, maar ze hadden niet gelogen, het was er wel degelijk veel rustiger dan in de stad!

Terug in de stad hielden we halt aan het Boteroplein. Zoals de naam al doet vermoeden is dit een plein vol beelden van Botero. We zetten onze weg verder naar de casa de memoria, een museum dat een beeld schetst over het drugsverleden van Medellin en de slachtoffers die hierbij gevallen zijn. Nadien terug de metro op richting de wijk ‘el Poblade’, een van de hipste wijken van de stad. Na een kwartier stappen van de metrohalte ‘Poblado’ kregen we de indruk dat ze ons goed liggen hadden. Wat is er hip aan een eindeloze grote baan vol auto’s en eetkraampjes zoals we er al 1000 hebben gezien? De aanhouder wint, na nog even verder te hebben gestapt kwamen we aan op een pleintje waarrond het allemaal draaide. Een aaneenschakeling van gezellig ingerichte bars en restaurants. Na een leuk restaurantje te hebben uitgeprobeerd keerden we doodop van het vele stappen terug naar het hotel.

Hoewel een pak moderner en veiliger dan Bogota kon Medellin ons niet echt bekoren. Ook deze stad is onwaarschijnlijk druk, overal dezelfde kraampjes met eten waarvan ik niet wil weten hoe lang het er al ligt, of met namaakspullen,…

Guatapé

Eén dag in de stad was voldoende. De volgende dag stond een uitstap naar Guatapé gepland, op twee uur rijden van Medellin. Guatapé is een klein dorpje dat gelegen is in een reusachtig stuwmeer. De eerste tussenstop was de Piedra del Penon, een gigantische rots van waarop je een heel mooi zicht hebt op het omliggende stuwmeer. Om dit zicht te hebben moet je wel eerst de meer dan 600 treden op 😉

Na deze klim namen we de tuktuk naar Guatapé. Dit dorpje staat bekend om zijn mooi geschilderde huisjes. En terecht, de huisjes waren stuk voor stuk schilderijtjes. Het was dan ook een plezier om even in deze straatjes rond te kuieren. Onze camera’s hebben overuren gemaakt!

De muzikale afsluiter verwijst naar de populaire toeristenwijk in Medellin Poblado. Hierbij zongen we steeds Pobladi Poblado, life goes on. Hieronder het origineel…

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

•