Salento is de uitvalsbasis bij uitstek om de Valle de Cocora te bezoeken, volgens velen een van de grootste highlights van Colombia. Dit konden we dus uiteraard niet links laten liggen. De start van de wandeling was nochtans rechts.
Om aan de vallei te geraken moet je eerst een tocht van ongeveer 40 minuten maken met een Willy (een soort jeep). Om niet in de massa terecht te komen, besloten we al om 7u30 de jeep te nemen. In de Willy zijn er meestal 2 plaatsen vooraan, 6 plaatsen achteraan en nog 2 extra staanplaatsen om achteraan de jeep te hangen. We hadden geluk, we waren de laatste die mee konden, dus mochten we achteraan plaatsnemen! Ik was er in het begin niet helemaal gerust in (wat als ik me plots niet goed zou kunnen vasthouden en ik van de jeep val?). Maar al snel had ik door dat ik helemaal niets te vrezen had, omdat we best stevig stonden, ons op heel veel verschillende manieren konden vasthouden en we ook helemaal niet zo snel reden. Het was een fantastische rit doorheen een prachtige vallei. Misschien werd dit wel het toppunt van mijn dag.
De verwachtingen voor de vallei lagen redelijk hoog, iedereen sprak er vol lof over en de foto’s beloofden ons een prachtige dag. Maar ergens hielden we ook rekening met het feit dat het misschien wel wat overroepen zou zijn. Onze verwachtingen werden echter ruimschoots ingelost. De vier uur durende tocht naar de eigenlijke Valle de Cocora (waar alle palmbomen bij mekaar staan), was op zich al prachtig. Eerst een stuk langs de weiden met zicht op de omliggende bergen, nadien een groot stuk door de jungle en over gammele houten brugjes. Een ommetje langs het ‘kolibriparadijs’ was zeker ook de moeite waard. Heel veel kolibri’s gezien vlak voor onze neus. Aangekomen bij de eigenlijke Valle de Cocora heeft onze fotocamera overuren gedraaid. We konden maar niet genoeg krijgen van al die palmbomen. Dit stukje natuur wordt terecht een highlight van Colombia genoemd. Wie niet overtuigd is na het zien van deze foto’s, zal zelf eens een kijkje moeten komen nemen 🙂
7X7 en Colombia y Peru 
Eindelijk heb ik jullie gevonden (dankzij Merel).
De beelden zien er fantastisch uit en ik kan jullie teksten ook wel smaken.
Zal maar niks vertellen over de boten zeker 🙂
Misschien een volgende keer.
LikeLike